Nëse një fëmijë më i rritur nuk do të përfshihet me shërbimet e mund të bëjmë gjë apo duhet të respektojmë dëshirën e tyre?

Foto e Judit Németh-Almasi
26 Jan 2015 -- Judit Németh-Almasi

Duhet të përpiqemi të kuptojmë pse nuk duan fëmijët të angazhohen me shërbimet, a kanë përparësi të tjera apo kanë të njëjtat shqetësime / shikojnë të njëjtat nevoja që shikojmë ne të rriturit. Kjo është një fushë që mund dhe duhet të angazhojë fëmijën në një pjesëmarrje dhe konsultim kuptimplotë.

Gjithashtu, duhet të konsultohemi me fëmijët për mënyrën sesi mund të plotësojmë nevojat e tyre në një mënyrë të ndryshme dhe më creative, pasi mund të ketë variante të tjera. Për shembull, një fëmijë mund të mos ketë dëshirë të marrë pjesë tek një seancë terapie (mendon se është gjë kot, etj), por mund të ketë dëshirë të marrë pjesë një kurs për të fituar zotësi në jetë (ku mund të mësojnë mënyra të reja për t’u lidhur me të tjerët). Kjo është një tjetër arsye pse një plan i udhëhequr nga nevojat është më i dobishëm sesa ai që udhëhiqet nga shërbimi, pasi ndihmon për të kuptuar se çfarë është më e rëndësishme.

Së fundmi, nëse një  fëmijë nuk do të hyjë në një shërbim, për fëmijët më të rritur që janë më të pavarur mund të jetë më e vështirë t’i dërgosh dhe kjo mund të jetë shumë e dëmshme për zhvillimin e një marrëdhënieje positive me një të ri. Ndonjëherë, kur lejon që gjërat mund të ‘braktisen’ për pak kohë mund të jetë e dobishme pasi fëmijët ndjehen më të respektuar dhe më në kontroll (dhe të kontribuojnë tek zhvillimi dhe rikuperimi tyre). Përjashtimi i qartë është kur shërbimi është i nevojshëm për të siguruar fëmijën. 

Dëshirat dhe ndjenjat e fëmijëve janë faktorë të rëndësishëm tek procesi vendim marrjes, por përgjegjësia për mbrojtjen e fëmijëve mbetet tek të rriturit. 

Ky projekt është financuar nga: